Też lubisz wycieczki po Polsce?

Dołącz do 12 000 miłośników podróżowania po Polsce. Obserwuj nasze wycieczki na żywo na Facebooku:

Chcesz nas poznać? Spotkajmy się na prezentacjach o Polsce w Trójmieście!

Kasia i Maciej Marczewscy

Dziękuję, już Was lubię :)
Menu

» » »

Królowa Beskidów Babia Góra - dzień na szlaku z pogodą jak na zamówienie

Ilekroć ktoś zapyta Maćka i mnie jak często chodzimy nad morze, zapada taka niezręczna cisza. Prawda jest taka, że nad morzem jesteśmy bardzo rzadko. Pomimo, że tu mieszkamy. Może jednak za bardzo się przejmujemy? Bo okazuje się, że Ci, którzy mieszkają pod stopami gór, na ich szczyt wchodzą średnio raz na kilka lat. Tym bardziej cieszyliśmy się, że Andrzej i Alicja z Los Wiaheros zabrali nas na Babią Górę. A może to myśmy ich zabrali? Sama już nie wiem.

Szlak na Babią Górę

To był taki piękny czas, gdy wsiedliśmy w samochód z pomysłem, żeby zwiedzić Beskidy. Nastawialiśmy się, że na szlaki wchodzić będziemy w okolicach Wisły. Tymczasem kiedy przyjechaliśmy w odwiedziny do Stryszawy, padła propozycja nie do odrzucenia. Pójdziemy zobaczyć Królową Beskidów. Dwa razy nie trzeba było powtarzać!

Jak to - nie będzie kawy?!

Mnie, jako największego pod słońcem śpiocha, zmartwił jedynie komunikat o bardzo wczesnym wstaniu. Nie wiem jak Ty, ale ja nie lubię wcześnie wstawać. W jeszcze większe przerażenie wprawiła mnie informacja, że nie zjemy w domu śniadania. I chociaż akurat jeść wcześnie nie lubię, to w powietrzu zawisło nieme pytanie – co z kawą?! Alicja ratuje mój dzień - kawa będzie – w termosie – i obiecuje, że zdążę się jej napić jeszcze przed wyjściem na szlak. Uff.

śniadanie i kawa przed wyjściem na szlak

Pomysł nasz... i jeszcze kilkuset turystów

Ze Stryszawy pojechaliśmy samochodem do Zawoi, bo tak szybciej. Zawoja jest największą wsią w Polsce. I faktycznie tak wygląda. Mają tam chyba też najdłuższy w Polsce parking na samochody turystów, którzy wybierają się na szlak. Chociaż przyjechaliśmy dość szybko, okazało się, że wolnych miejsc zostało już jak na lekarstwo. Sporo osób postanowiło tego dnia wybrać się na Babią Górę. Myślę, że weekend miał z tym coś wspólnego.

W sumie to było do przewidzenia, skoro Babia Góra nazywana jest także Matką Niepogód, a my pogodę mieliśmy taką, jak na załączonych obrazkach. Rzut oka na tych wszystkich ludzi i już wiadomo, że wybraliśmy najpopularniejszą trasę w Beskidach. Z drugiej strony to oczywiste, skoro jest to najwyższy szczyt polskich Beskidów, 1725 m.n.p.m., a sam Babiogórski Park Narodowy od 1977 roku należy do Światowego Rezerwatu Biosfery UNESCO.

parking przed wejściem na szlak

Diablak, Gówniak i Krowiarki

Kolejną rzeczą, oprócz pogody i rzeszy turystów, jaka zdziwiła nas na trasie, to nazwy, które odczytywaliśmy na górskich tabliczkach. Co chwilę chciało nam się śmiać, gdy czytałaliśmy kolejno: Przełęcz Krowiarki, Główniak/Gówniak, Diablak. Geneza tych nazw jest bardzo ciekawa. Na przykład Przełęcz Krowiarki nosi taką nazwę od „zawojskich pasterek zwanych „krowiarkami”, które latem pilnowały krów na przełęczy”. Z kolei nazwa Babia Góra, której wierzchołkiem jest Diablak, to według legend miejsce dorocznych sabatów czarownic.

(Źródło: Przewodnik Turystyczny „Beskidy. Beskid Śląski i Żywiecki. Pasmo Babiogórskie. Beskidy Kisuckie. Mała Fatra.” Wyd. Copernikus wyd. II 2008r.).

przed wejściem na szlak
Główniak, Gówniak lub zamiennie Gowniak
Szlak czerwony na Babią Górę

Najpierw daj coś od siebie

OK. Kupiliśmy w kasie bilet do parku i ruszyliśmy. Zaczęliśmy mozolnie wspinać się pod górę czerwonym szlakiem. Wchodzenie pod górę zajęło nam trochę czasu i kilka przerw na pokonanie zadyszki i obowiązkowe zdjęcia malowniczych widoków.

W drodze na szczyt Babiej Góry
Panorama w drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry

Czy też tak masz, że będąc w górach, chcesz w nich po prostu... pobyć? Iść powoli drogą, noga za nogą, rozglądając się uważnie dookoła, bo wszystko cię ciekawi. Patrzysz w niebo - piękne chmury, patrzysz w dół, widzisz ciche, urocze wioski w dolinach. Wszystko staje się takie odległe. Nabierasz dystansu, a Twój umysł zaczyna odpoczywać. Czujesz wtedy spokój i radość.

Panorama w drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry - Kasia i Andrzej i... Alicja ;)

Wysiłek fizyczny przestaje się liczyć, bo wszystko odczuwasz ze zdwojoną siłą. Słońce, powietrze, wiatr. Jesteś tu i teraz. A cała reszta została gdzieś tam - w dole - w okolicach parkingu. Pomału zaczynasz dostrzegać szczyt i wiesz, że to jest Twój jedyny cel na dzisiaj. To takie odprężające.

W drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry

Daleko na horyzoncie majaczą inne pasma górskie i ich szczyty. Zastanawiasz się nawet, czy kiedyś tam też wejdziesz. I  nagle nabierasz takiej ochoty, żeby chodzić, chodzić, chodzić. Czujesz cudowny przypływ energii, a w Twoje mięśnie wstępuje nowa siła. Przyspieszasz, bo Twój szczyt jest już coraz bliżej.

W drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry

Ja też widziałam już szczyt Babiej Góry, ale Maciek gdzieś tam jeszcze po drodze cieszył się widokami i robił dużo zdjęć. Postanowiłam więc na niego poczekać, oddając się mojemu tradycyjnemu i ulubionemu zajęciu na szlaku - czyli małej drzemce. Niczym jaszczurka wyciągnęłam się na kamieniu i ładowałam baterie korzystając z promieni słońca.

Drzemka na Szlaku
W drodze na szczyt Babiej Góry

Co słychać na szczycie


Maciek, kiedy nacieszył się już widokami, dołączył do mnie i razem pokonaliśmy ostatni odcinek na Diablak, gdzie Alicja z Andrzejem dawno już na nas czekali. Zapytasz - no dobrze, to jak było na tej Babiej Górze? Powiem tak: Cudownie. Pięknie. Fenomenalnie! Widoki, przy dobrej widoczności zapierają dech w piersiach. Sam Diablak to gołoborza – dość niewygodne do leżenia, za to każdy znajdzie dla siebie jakiś kamień, na którym może usiąść i zjeść kanapkę. Ze szczytu roztacza się piękny widok  na stronę polską i słowacką.

W drodze na szczyt Babiej Góry
W drodze na szczyt Babiej Góry

Warto na tym szczycie zostać trochę dłużej, napełnić się energią gór, pomedytować (o ile to możliwe w gwarze turystów) i zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie w tradycyjnym podskoku :)


Post użytkownika LosWiaheros.

Przerwa na małe co nie co na Diablaku
Gdynia i Ruszaj w Drogę na szczycie Babiej Góry

Przygotuj się, że na ten sam pomysł wpadną inni turyści, którzy kręcą się w kółko szukając jak najlepszego kadru, jedzą kanapki, głośno rozmawiają i dzwonią do rodziny i znajomych, że są w górach i właśnie weszli "na jakiś szczyt". To wszystko jednak nie zraża, kiedy jest piękna pogoda i widoki, których nikt Ci nie odbierze.

Tłumy Na szczycie Babiej Góry
Tłumy na szczycie Babiej Góry
Na szczycie Babiej Góry

Na Diablaku warto znaleźć sobie własny kamień, posiedzieć na nim chwilę, popatrzyć w dal, odpocząć, a potem możesz zbierać się do drogi. My tak zrobiliśmy, chociaż samo zejście ze szczytu nie jest łatwe. Trzeba bardzo uważać i trzymać się kamieni. Dobrze jest być zwinnym i mieć wygodne buty. Przydaje się to bardzo.

W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny
W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny
W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny
W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny
W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny

Z Diablaka poszliśmy jeszcze kawałek czerwonym szlakiem. Po drodze widzieliśmy śmiałków, którzy próbowali dostać się na górę (lub zejść) przez Akademicką Perć. To jest bardzo stromy szlak, o którym słyszeliśmy, że trzeba się w pewnym miejscu trzymać łańcuchów. Kiedy podglądaliśmy na aparacie turystów forsujących Akademicką Perć, cieszyliśmy się, że my idziemy wygodnie czerwonym szlakiem.

Wejście akademicką percią na Babią Górę
Wejście akademicką percią na Babią Górę

Schronisko na Markowych Szczawinach

Szlak prowadził nas prosto do schroniska na Markowych Szczawinach, gdzie zatrzymaliśmy się na kawę (!!!)To najstarsze polskie schronisko w Beskidach. W środku można jeszcze oglądać klimatyczne zdjęcia oryginalnego, starego budynku. Aktualnie jest to obiekt nowoczesny – przystosowany do wzmożonego ruchu turystycznego.

Od schroniska poszliśmy dalej niebieskim szlakiem aż do parkingu. To była ta przyjemniejsza część trasy, w odróżnieniu od stromego podejścia czerwonym szlakiem na samym początku.

W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny
W drodze z Babiej Góry na Markowe Szczawiny

Panorama w drodze na szczyt Babiej Góry

Recepta na szczęście

Szliśmy długo, kilka godzin, często się zatrzymując i podziwiając widoki. Po zejściu z gór na dalsze aktywności nie było już siły. Ale tę wycieczkę wspominamy najchętniej. Bo czego trzeba więcej do szczęścia, niż pięknej pogody, wspaniałych towarzyszy podróży, cudownych widoków i – oczywiście – kawy!?

I need coffee now!
Kasia i Maciej Marczewscy Ruszaj w Drogę!

Jeżeli kiedykolwiek będziesz planować wycieczkę w Beskidy, jakiekolwiek trasy sobie wybierzesz, pamiętaj - Królowa Beskidów czeka, żeby oddać jej pokłon. Odwdzięczy Ci się z nawiązką!

Poczytaj jeszcze

Artykuł powstał w ramach naszego przewodnika Ruszaj w Beskidy. Więcej górskich relacji na Ruszaj w Drogę:
KOLEJNA RELACJA Starszy post

13 komentarzy :

Dołącz do dyskusji. Dodaj komentarz w polu poniżej lub przewiń w dół i skomentuj przez Facebooka.
  1. To dla mnie ważny szczyt. Tu się oświadczyłem :)
    Ale polecam żółty szlak, bo to wielka przygoda i lekcja geografii (geologia, piętrowość) w pigułce no i namiastka Tatr poza Tatrami :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Marcin, muszę przyznać, że wybrałeś bardzo romantyczne miejsce :) good choice! a na żółty szlak bym się raczej nie zdecydowała. przynajmniej na razie :) pozdrawiam!

      Usuń
  2. A to, co podnosi poziom szczęścia, to endorfiny, które się wydzielają przy wysiłku. I dlatego tak lubię górskie wędrówki. Akademicką Percią schodziłam, choć to było zabronione. Niezapomniane wrażenie! Drugi raz bym się nie wybrała - nóżki za krótkie. Ale osobom o odpowiednim wzroście bardzo polecam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Aniu, chyba faktycznie coś jest na rzeczy z tymi endrofinami. a czytając to, co napisał wyżej Marcin, to dorzuciłabym jeszcze hormon miłości. tylko jak on się nazywa?

      Usuń
  3. Eh, te góry... co w nich jest takiego? Co to za magia sprawia, że oczu nie można oderwać? Cudne widoki :) Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. może to, że wydają się nam nieśmiertelne, pozwalają nabrać dystansu i przypominają, jaka jest nasza natura - ziemia, powietrze, woda. tęsknimy za tym, co pierwotne - a góry właśnie takie są. piękne! uwielbiam je. pozdrawiam!

      Usuń
  4. Babia Góra jest w planach. A po tej relacji, jeszcze bardziej zapragnęłam tam być. Dokładnie rozumiem tę niezwykłą energię płynącą z gór. I choć nad morze mam 10 razy bliżej, w góry zawsze lubię wracać. Może właśnie dlatego, że nie są na wyciągnięcie ręki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. dokładnie. szybciej można do nich zatęsknić :)

      Usuń
  5. Kawa musi być! Następnym razem zrobimy bez kawy :P
    Aaa. małe sprostowanie, które jest błędem wielu Ceprów, więc się nie przejmujcie. Najdłuższą wsią w Polsce jest Ochotnica, zaś Zawoja największą, ale pod względem obszaru :)
    No i Maciek, czego Ty chcesz od tych fot? Bardzo ładnie to wyszło, choć trochę Ci współczułem, jak taszczyłeś tę kolumbrynę ;-)

    PS: I bez ściem! Przecież byliście ostatnio na plaży. Nie powiem z czyjego powodu :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. jasne - ja się bez kawy nigdzie nie ruszam! nie i już. dzięki za wyłapanie naszych Ceprowskich błędów :) a nad morzem to faktycznie jakoś tak ostatnio częściej zaczynamy bywać - mniej więcej od lipca nam się tak zrobiło :)

      Usuń
  6. Góry sa piękne, Babia Góra - cudowne widoki... mam przyjemność zbierać na jej stokach piękne prawdziwki za to ją jeszcze bardziej lubię...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. to prawda, to jest naprawdę piękne miejsce!

      Usuń
  7. Super miejsca, byłam tam kilka razy i chętnie wrócę tam jeszcze raz.

    OdpowiedzUsuń

Ruszaj w Drogę?

Tworzymy jedyny taki blog podróżniczy - pozytywny przewodnik po Polsce. Pokazujemy gdzie pojechać i co warto zobaczyć.

KASIA I MACIEJ MARCZEWSCY

Od sześciu lat #wDrodze, od trzech regularnie prowadzimy blog podróżniczy o turystyce w Polsce

OPOWIADAMY o PODRÓŻACH

Opowiadamy o polskiej turystyce, regionach i ciekawych miejscach w Polsce w audycjach radiowych i w programach telewizyjnych.

KLUB POLSKIEGO PODRÓŻNIKA

Prowadzimy prezentacje, warsztaty i spotkania podróżnicze. Opowiadamy o polskich regionach i dzielimy się naszymi pomysłami na podróże po Polsce.